Adios Riviera Maya!

Vanuit de bus van Playa del Carmen naar Cancun ( we hebben gewoon Wifi aan boord!!) nog even snel een berichtje. De komende 2 weken gaat dat nl. niet meer lukken; over een paar uur gaan we een paar decennia terug in de tijd; Cuba……. Hermanos Castro’s here we come!

De afgelopen dagen hebben we rondgezworven aan de kust en in het binnenland van Yucatan. Onze eigen ontdekkingstocht van de Maya cultuur en hun oude Maya steden van minstens 1500 jaar oud. Wat een slim en artistiek volk. Deze kleine mensjes wisten gigantische steden te bouwen met prachtige tempels met inscripties en schilderingen en vooral veel geheime kamers. Ze leefden volgens de zelf-ontwikkelde maya kalender die toen al net zo nauwkeurig was als die van ons. En astronomie hadden ze tot een kunst verheven. Hun wereldbeeld bestond uit meerdere hemelen met hun verschillende goden, de aarde en de sterren. Maar ze waren ook zeer oorlogszuchtig en continu bezig andere steden te veroveren en te onderdrukken; echte krijgers!

Wij zijn onze tocht begonnen vanuit het stoffige stadje Tulum, war een snelweg midden door het centrum loopt. Je hebt het gevoel van een muffe truckersstad, aldus de lonely planet. Terecht! Hier kwamen we voor het eerst weer in aanraking met de back-packer- scene: ongewassen gasten met dreadlocks, de meest oude (en vieze) kleren en uiteraard heel cool en aardig. Maar het lukte ons toch niet om samen met hen te settelen in een Piece, Love en…..-hostel …….. Generatiekloof ??? :)

Terug naar de Maya’s: Tulum heeft nl. wel prachtige ruines van een Maya stad, gelegen op de kliffen aan de azuurblauwe oceaan. De tempel kijkt uit over de oceaan, met wuifende palmbomen en witte stranden. Wat een scenery. Dat smaakt naar meer!

Omdat we snakten naar het authentieke Mexico zijn we vertrokken naar Valladolid. Aan de hele oost kust van Mexico is het nl. toch wel erg toeristisch. Resorts hebben alle mooie plekjes ingepikt en er zijn zoveel toeristen!! De locals zien je meer als wandelende portemonee dan wat anders en proberen van alles aan je te slijten. Maar Valladolid, wat meer in het binnenland ligt, is gelukkig nog wel authentiek. Gezellige straatjes met kleurrijke coloniale gebouwen, winkeltjes op straat , een park waar mensen ’s avonds samen komen, oude kerkjes, kleine mensjes in kledendracht en geen Mc Donalds, Senior Frogs, geen dikke amerikanen ( ok, een paar dan). Que Beuno!

We hebben prachtige dingen gezien, waaronder de ruines van de Maya stad Ek Balam. Deze stad is pas voor 20% opgegraven en ligt nog midden in de jungle. We waren bijna alleen en probeerden ons voor te stellen hoe het moest zijn geweest om deze stad als eerste te ontdekken. Die gigantische pyramides en gebouwen die destijds waarschijnlijk nog meer begroeid waren dan nu en die maya tekens op pilaren en muren. Wow! Ivo-ana Jones moest overal op en in. Met z’n tweetjes hebben we de hoogte pyramide beklommen en konden over een enorme lap jungle heen kijken; een kippenvel-momentje. Na een behoorlijke hike (uiteraard op het heetst van de dag) kregen we misschien nog wel een groter kado. Een prachtige, verlaten ceynote (enorme put met water) midden in de jungle met rondvliegende exotische vogeltjes, lianen en verder een gigantische stilte….. wow en wow!

Chitzen Itze is een van de grootste en imposantste Maya steden, dus die konden we niet overslaan. Ook hier veel mazzel gehad doordat er nog weinig toeristen waren. Gewoon op een bankje zitten mijmeren en fanaseren hoe het hier vroeger was. Heel bijzonder en idd erg indrukwekkend. We willen hierdoor ook steeds meer weten over die Maya’s; het is allemaal zo interessant. Hoe kan het toch zijn dat zo’n ontwikkeld volk met zoveel grote steden verspreid door Centraal Azie opeens hun steden verlaat en dat al hun kennis en geschriften zo goed als verloren zijn gegaan?
Anyways, we laten de Maya’s even voor wat ze zijn en gaan Cuba ontdekken; rum drinken, sigaren roken en zeep uitdelen (!).

Hasta luego amigo’s!