De bolhoedjes van Bolivia

As one journey ends another begins……

We hebben Zuid-Amerika verruild voor Land of the kiwi’s, Aotearoa, oftwel Nieuw-Zeeland. Adios platte pollo (kip), macho inca-mannen, adembenemende (en koude) Andes en bolhoedjes van Bolivia. Muchos gracias para todos!

Behoorlijk impulsief hadden we in Peru bedacht dat we wel een stukje van Bolivia wilden zien. Veel minder ontwikkeld qua tourisme, goedkoop en on the way naar Chili, van waaruit we naar de andere kant van de wereld zouden vliegen. Dit bleek een heel goede beslissing! In 2 weken tijd zijn we het hele land overgevlogen ( 7 vluchten) in ini -mini vliegtuigjes en absurd veel turbulentie ( Mayke heeft 7 levens verloren en genoeg ge-stress-vloekt voor de rest van de reis). Van Andes naar Amazone, naar s’werelds grootste zoutvlakte, naar een koloniaal pareltje en weer terug naar de hoofdstad La Paz. Muy loco, maar geweldig!

La Paz is een lelijke stad (alle koloniale gebouwen zijn gesloopt of zwaar verwaarloosd), maar het heeft een bepaalde buzz about it. Het is er altijd druk op straat met allerlei kraampjes, eetstalletjes en mensen die hun waren verkopen ( soms zo weinig als 2 scharen en een batterij). Vooral de vrouwen van Bolivia zijn prominent aanwezig; dikke mamasita’s met bolle rokken en koddige bolhoedjes op…..maar gehaaid dat ze zijn! Wow, afdingen is nog nooit zo’n opgave geweest . La Paz ligt op 4000m. hoogte en dat is aan iedereen te merken, ook aan de locals; hijgend en puffend door het gebrek aan zuurstof loopt iedereen de straatjes op en neer. Je kunt niet anders dan het rustig aan doen hier.

Van de koude hoofdstad zijn we naar de tropische jungle gegaan. Landend op een kleine airstrip midden in de bush, met een krakkemig busje dat ons stond op te wachten leek het het begin van een of andere nat.geo.- aflevering. En dat was het ook: een driedaagse tour bracht ons midden in de ‘pampas’, waar we met 7 anderen in een basic jungle-hut verbleven, inclusief kamer-spin en - vleermuis. We hebben prachtige boottochten gemaakt over de rivier en zijn verwend met apen, piranha’s, tucans, krokodillen ( tientallen), een anaconda en …….. de roze dolfijnen die in de amzone wonen. Echt een prachtige, niet te vergeten trip!

Maar Bolivia had nog veel meer in petto: Salar de Uyuni. Een gigantische zoutvlakte op 4000m. hoogte in the middle of nowhere. Met een grote jeep hebben we een tour langs en over het zout gemaakt. Als je er op staat, lijkt het alsof je een surreëele wereld binnenstapt, geheel omringd door het witte zout (wat net sneeuw lijkt)en de blauwe lucht en verder helemaal niets! Door de enorme vlakte ( en gebrek aan achtergond)hebben we hele grappige foto’s kunnen maken. Daar konden we ons nog wel uren mee vermaken. Dat mensen wonen in dit koude, kale gedeelte van Bolivia is ons overigens een raadsel. Maar ingepakt in lagen trotseren ze de kou vrij gemakkelijk.
In het mooie koloniale Sucre hebben we rondgezworven over de markten, pleinen en kleine straatjes. Alle gebouwen zijn er wit en o wee diegene die zijn huis een ander kleurtje geeft! Meerdere mayke-en-Ivo-verwendagen ingelast; leuk hotel, lekker eten en lekker luieren.

Vanuit La Paz zijn we vervolgens doorgevlogen naar Santiago de Chilli; een moderne miljoenenstad die bestaat uit winkels, winkels en winkels en sushi-tentjes. En gewinkeld hebben we! Na ruim 4 maanden nieuwe kleren, jippie!!! Daarnaast heeft Santiago hele leuke stadswijken met hun eigen parken en pleintjes en hippe mensen. S’avonds ga je pas rond 10 uur uit eten en hangt er een heerlijk relaxte sfeer.

Van basic terug naar Luxe…..ook best fijn. Ief’s baard er weer af, schoon ondergoed en starbucks. New Zealand, we’re ready for you!

Later mates!

Ps. Voor iedereen die nog geen bestemming heeft: Ga naar Bolivia!!! We loved it!!!