Poedelen met olifanten

Sawadee!!

Al eeuwen zijn de inwoners van Laos gewend zich te verplaatsen via het water. En wij volgen deze traditie; op een houten ‘slowboat’ varen we twee dagen de mighty Mekong rivier af. Via het noorden van Thailand zijn we de grens met Loas overgestoken en zijn nu op weg vanaf Huay Xai stroomafwaarts naar de oude hoofdstad Luang Prabang. En wat een reis! Uur na uur doorkruisen we niets anders dan jungle en berglandschap over een zanderige rivier gevuld met bizarre rotsformaties. We zijn totaal weg uit de bewoonde wereld. Het enige leven dat we zien zijn waterbuffels en rivier-stammen die in primitieve bamboe hutjes aan de oevers wonen. Op kano’s zo smal als een saté stokje staan ze te vissen, kinderen spelen in hun blote kont in het water en de vrouwen doen de was in de rivier. We zijn na een overnachting in een klein dorpje, en met een behoorlijke houten kont, aan dag twee begonnen; nog 7 uur varen…..ons avontuur in Laos kon geen beter begin hebben.

De afgelopen 2 weken in Thailand hebben weer memorabele ervaringen opgeleverd. Thailand, een oude bekende van ons, wist ons absoluut weer te verassen. Na de Filipijnen moesten we behoorlijk wennen aan de hoeveelheid touristen. Maar veel touristen brengen ook betere voorzieningen en meer mogelijkheden met zich mee, waardoor het reizen heel erg makkelijk en relaxed is.

We kwamen aan in Bangkok tijdens het Chinese nieuwjaar, dus we hebben een tuktuk (hét locale vervoer) naar Chinatown gepakt, in de hoop wat vuurwerk en drakendansers te zien. De avond had duidelijk iets anders voor ons in petto! Chinatown was packed!!!! Duizenden Chinezen en Thai waren op de been en na een paar uur wachten werd duidelijk wat de reden was. Geen vuurwerk, geen draken maar de Thaise koningin en prinses in eigen persoon. De Thai waren door het dolle heen en ze prezen ons gelukkig dat we dit allemaal mee mochten maken…..tja, wij konden het niet helpen ons toch enigszins bekocht te voelen.

En Bangkok zelf? What’s not to love about Bangkok? De stad is volgepropt met Boedhistische tempels waarvan de gouden daken en stupa’s (gedenktorens) in het zonlicht blinken. Overal zie je boeddha-beelden, van klein naar gigantisch. Monniken, gekleed in oranje gewaden, die s’ochtends de tempels verlaten om op blote voeten aalmoezen op te halen. Op iedere straat zijn er eetstalletjes te vinden met de meest interessante gerechten. Er zijn barretjes, skyscrapers, massage salons, winkeltjes, Khosan Road, werkplaatsen, markten en een 24-uur durende gezellige chaos. Alles kan en alles mag hier. En dan heb je nog de Thai zelf; relaxed, in voor een grapje en soms behoorlijk gehaaid. Gelukkig komen we nog terug in Bangkok, we zijn hier nog niet klaar!

In het noorden van Thailand ligt de stad Chiang Mai, dé tempelstad van Thailand. Op steenworp afstand van elkaar vindt je er een tempel, de een nog groter en indrukwekkender dan de andere. De meeste tempels zijn in Lanna-stijl gebouwd, heel anders dan de tempels in Bangkok. Ze bestaan vaak uit hout ipv steen en kennen veel meer beschilderingen. Ze zijn prachtig. Wanneer je een tempel binnen wilt moeten je schoenen uit. Op drukke dagen zie je dan ook bergen met schoenen en slippers liggen op de trap naar de tempel toe. Uit respect voor Boeddha dien je te gaan zitten op de vloer ( geen bankjes ). En Boeddha is vaak Gigantisch! Een groot, gouden beeld dat tot het dak reikt en vredig neerkijkt op zijn bezoekers. De meeste Thai brengen een offer mee dat bestaat uit een flesje water, een lotusbloem, wierook, rijst of geld. Via een soort loterij-machine waar ze een muntje in stoppen krijgen ze vervolgens een les/spreuk/ opdracht op een papiertje (zogenaamd van Boeddha zelf), dat ze mee naar huis nemen. Dit is de snelle manier, maar je kunt uiteraard ook een gesprek aan gaan met een van de monniken. In één van de tempels hadden ze ons echt te pakken…… we kwamen binnen en dachten een hele oude monnik in meditatie-houding te zien. Heel eerbiedig kwamen we dichterbij en het leek net of hij ons maar bleef aankijken. Mayke werd er heel zenuwachtig van en Ivo dacht een waar ‘moment’ met de man te hebben. Maar na een paar minuten vonden we het toch wel heel raar dat hij maar niet leek te bewegen, niet eens met zijn ogen te knipperen. “Zou ie wel echt zijn?”, “Ja, natuurlijk! Monniken kunnen gewoon in trance raken en niet bewegen” . “Maar hij kijkt dwars door ons heen” Al fluisterend vanachter een pilaar, die monnik bespiedend zaten we daar als 2 kneusjes. “Durf jij dichterbij?” “Nee, doe jij maar”. Bleek het het beste wassen beeld ever te zijn! Madame Toussaud eat your heart out! Hij had alles! Sproeten, aders, rimpels….wauw, je zou bijna denken dat hij opgezet is! Geen wonder dat de Thai ze zo adoreren en aanzien voor halfgoden. Toch moesten we de volgende dag nog even terug en het feit dat hij nog precies in dezelfde houding zat heeft ons uiteindelijk overtuigd! Haha. Uiteraard hebben we daarna smakelijk gelachen om touristen die precies hetzelfde aarzelende gedrag vertoonden als wij. Die Thai kunnen ook echt alles namaken! Gucci, Prada, Adidas en hun favo monikken.

De meest indrukwekkende ervaring in Chiang Mai was toch wel de mahout-training. Een mahout is een olifanten-verzorger/ trainer en de training biedt mensen een kans om een hele dag, en op een positieve manier, met de olifanten te werken. En dat was super, fantastisch, geweldig!!!!!! We hebben geleerd om zelf op een olifant te klimmen, zonder trapje!!! Via haar knie klauter je op de rug ( niet altijd even soepel). En daar zit je dan op 2,5 m. hoogte, op de rug van een olifant! Wat zijn ze groot en krachtig en eigenwijs! Na het leren van enkele commando’s (vooruit, achteruit, links, rechts en stop) zijn we erop uit getrokken, de rivier in en de jungle in. Met z’n 2 tjes op onze eigen olifant. Helaas was de onze een beetje doof voor het commando stop en links en rechts…..en eigenlijk deed ze precies waar ze zin in had, wat soms best spannend was! Aan het eind van de tocht mochten we ze wassen, wat ze heerlijk vinden en daarna zijn we een rondje gaan zwemmen. Wij blij en olifantjes blij….wat een dag.

Onze laatste dagen in Thailand waren in Chiang Rai, bekend om de trekkings en de hilltribes. We zijn er nogmaals achtergekomen dat uren hiken op het heetste uur van de dag, bergopwaarts en met een gids die nauwelijks Engels spreekt een behoorlijke beproeving is. Scooteren is toch meer ons ding! Met een last-minute reunie met Michelle en Pascal, die vanuit Laos kwamen, hebben we op onze laatste avond in Thailand heerlijk gegeten en sterke verhalen uitgewisseld. Laos we zijn klaar voor je.

Dikke knuffel uit Luang Prabang ( we hebben de boottocht overleefd)