Coca-kauwen en Lama-knuffelen

Onze laatste 30 min. in Peru, we vliegen zo van Cusco naar La paz in Bolivia. Ook een Andes-, Inca -en Amazone-land…….we zijn heel benieuwd!

Van de woestijn waar de Nasca lines liggen zijn we via Areguippa langzaam het Andes gebergte van Peru ingetrokken. Steeds hoger en hoger, tot 5000 meter! Areguippa ligt op 3200 m, omringt door bergen en vulkanen met permanente sneeuwtoppen. Hier is de ijsmummie ‘Juanita’ te zien, die 5 jaar geleden op 1 van de bergtoppen is gevonden, nog geheel intact met haar, huid en tanden. Al die tijd ( 500 jaar) onder het ijs gelegen en door een vulkaan-uitbarsting is ze aan de oppervlakte gekomen.

De Inca’s geloofden dat de bergen goden zijn die ze tevreden moesten houden door menselijke offers te brengen. Juanita was een jong inca-meisje dat samen met hoge priesters een reis van meerdere dagen op sandalen, in de kou, zonder eten en met de dood in het vooruitzicht naar boven heeft gemaakt om op 5000m geofferd te worden. Menselijke offers worden nu niet meer gebracht, maar de inheemse volkeren van nu geloven nog steeds in Inti (de zonne-god en de vader), Pachamama (moeder-aarde) en de Apus ( ziel van de berg). Vooral Pachamama is populair en houdt vooral van offers als coca, alcohol en bloed van Lama’s. Je kunt hier ook gedroogde lama-foetusen kopen op de markt (iew!!!!!); die begraven ze onder hun huis voor good luck en protection. De volkeren in de hoge bergen en valleien van de Andes spreken Quechea, kauwen soms een halve kilo coca per dag weg, hebben hun eigen rituleen, eten de raarste dingen, zijn zeer bijgelovig en dragen prachtige folklorische kleding……we stappen letterlijk een andere wereld binnen.

Vanuit Areguippa zijn we steeds hoger de bergen ingetrokken ( Chiva, Puno, Sillustani, Pukara, Raqchi, Cuzco). Ijsbergen, Ingepakte inca-vrouwtjes die wollen mutsen, dekens etc. verkopen, verlaten hutjes en valleien met vinaca’s en lama’s. Om hoogteziekte te voorkomen hebben we een grote zak met coca-bladeren (in Peru nog legaal)gekocht en de hele weg lopen kauwen. Ze helpen tegen hoogteziekte, geven extra energie en zorgen voor zwarte tanden en ze zijn bitter!!!!! Ivo stuitert ervan! Overal waar we komen, komen kleine inca-vrouwtjes op ons af die voor geld op de foto willen. Vaak hebben ze een lama, Alpaca of een lammetje bij zich om het ydillische plaatje compleet te maken. Nou, das prima als Mayke even mag knuffelen…..met het beestje dan hè.

In de Andes hebben we de diepste Canyon ter wereld bezocht, waar condors zo groot als een kerkdeur vlak langs je zweven. We hebben de Uri-mensen ontmoet; bewoners van de drijvende rieten-eilandjes op het Titicaca-meer. Die speciaal voor de toerist een Efteling-scene hebben nagemaakt, inclusief dansjes, bootje varen en souvenirshop ; interessant, maar beetje genant! We mochten een kijkje nemen in het leven van een inca-famillie op hun boerderijtje met lemen hutjes zonder electra en we hebben prachtige bergdropjes gezien met kerken versierd alsof het de Sint Pieter zelf betreft. Mayke heeft wel 100 lama’s geknuffeld en Ivo heeft alle locale gerechten uitgeprobeerd (behalve de cavia, sorry Pascal).

De reis in de bergen was prachtig en het eindstation erg indrukwekkend: het mystieke Machu Pichu. Hoog in de bergen, s’ochtends vroeg nog geneveld in de mist en de wolken zijn we naar het beroemde uitkijkpunt geklommen en hebben de postcard- picture geschoten. De eeuwen oude Inca-stad is nog helemaal intact, nooit gevonden ( en dus nooit vernietigd) door de Spanjaarden, en ligt zonder twijfel op een van de meest bijzondere plekken ter wereld. Je adem wordt je letterlijk en figuurlijk benomen. Wat een afsluiter van 3 weken Peru, een land dat in je porieen gaat zitten! In de oude Inca-hoofdstad Cuzco hebben we wat uitgerust, alle ervaringen de revue laten passeren en ons verwend met een luxe koloniaal hotel en lekker eten. We kunnen gaan.....

Bye bye Peru!